|
بی.
بی. سی _ در ايران، چيزی حدود 23 سال است
که زنان ايرانی اجازه تماشای مسابقات
فوتبال تيم های مورد علاقه شان را از
روی سکوی استاديوم های ورزشی نداشته
اند. از زمان انقلاب اسلامی در سال 1979
تا کنون زنان از تماشای ورزشهای مردان
منع شده اند، اما به نظر می رسد اين
وضعيت رو به تغيير است چرا که کميسيون
فرهنگی دولت موافقت موقتی خود را با
ورود آنان به استاديوم ها اعلام کرده
است.
جنون
فوتبال:
فوتبال
در ايران طرفداران زن زيادی دارد. در
سال 1998، صدها زن راه خود را به سوی
مجموعه آزادی تهران، به زور باز کردند
تا به تيم ملی خود که در برابر تيم
فوتبال استراليا در بازی های حذفی
جام جهانی پيروز شده بود، خوش آمد
بگويند، البته مقامات ايرانی سعی
کردند چشم خود را بر روی اين اتفاق و
شادمانی زنان در خيابان که در پی آن رخ
داد، ببندند.
در
سال های اخير ترک هايی در رسانه ها
صورت گرفته تا به زنان ايرانی نيز
اجازه تماشای فوتبال مردان داده شود .
ماهنامه
زنان، مسئولين را به خاطر برخوردهای
تبعيض آميزشان زير سؤال برده است. در
اين نشريه آمده است چرا وقتی که به
تماشاچيان زن ايرلندی اجازه حضور در
استاديوم فوتبال آزادی داده می شود،
زنان ايرانی از چنين حقی محرومند؟
اوايل
سال جاری روزنامه اصلاح طلب "آزاد"
که در حال حاضر توقيف شده است در مقاله
ای نوشت بعضی از دختران ايرانی آنقدر
به فوتبال علاقمندند که برای ورود به
استاديوم های فوتبال لباس و قيافه خود
را تغيير می دهند و مسابقات را از
نزديک تماشا می کنند.
اين
تغييرات، البته مخالفان خود را هم
دارد .
روزنامه
محافظه کار جمهوری اسلامی، يکی از اين
مخالفان است. در اين روزنامه آمده است:
"درست است که دختران زيادی دلشان می
خواهد مسابقات فوتبال را در استاديوم
تماشا کنند، اما بالا بودن اين گرايش
ربطی به درست بودن آن از نظر اخلاقی
ندارد. مردم زيادی در سراسر دنيا به
مواد مخدر، قمار و الکل علاقه دارند و
همه می دانيم که مبادرت به اين سه مورد
نکوهيده و ناپسند است." البته اين
مقاله تماشای فوتبال از طريق
تلويزيون را بلامانع دانسته است. اگر
چه ظاهرا اعتقاد بر اين است که تماشای
فوتبال به صورت مستقيم برای زنان حکم
نگريستن به مرد برهنه را دارد که
مخالف شرع است. اما روزنامه نگار
ايرانی مقيم لندن به نام "فرنگيس
محبی" با اين نظريه مخالف است. او که
با سايت اينترنتی بی بی سی گفتگو کرده
است، می گويد مردان ايرانی در مسابقات
فوتبال حرکات ناشايستی از خودشان
نشان می دهند و اين مسئله هميشه بهانه
ای برای منع ورود زنان به استاديوم ها
بوده است.
فرنگيس
محبی می گويد: "زنان بايد اجازه
داشته باشند بين تماشای فوتبال از
استاديوم يا تلويزيون، هر کدام را که
می خواهند انتخاب کنند."
|
